
یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی
در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا
خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد
یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*
*ـــــــــــــــــــــــــــــ*
*ــــــــــــــــ*
*ــــــ*
*

نبودی بی تو تنها گریه کردم
تو را دیدم و خندان گریه کردم
برای اینکه اشکهایم را نبینی
نشستم زیر بارن گریه کردم

|
یه روز بارون .... یه روز افتاب ! یه روز اروم .... یه روز بی تاب ! یه روز با من .... یه روز بی من ! یه روز همدل .... یه روز دشمن ! یه روز ابی ترین دریا .... یه روز تاریک مثل فردا ! یه روز بقل بقل آغوش .... یه روز ستاره ای خاموش ! یه روز غمگین .... یه روز بی غم ! یه روز تا سقف یک آغاز .... یه رو پایان بی آغاز ! یه روز همسایه با رویا .... یه روز سردرگم و تنها ! یه روز با هم .... یه روز بی هم ! |

نترس از این که عاشق شوی با دل و جان
عشق خشنود کننده ترین و زیباترین احساس دنیاست
نترس از دل آزرده شدن یا این که طرف مقابل به تو عشق نورزد
و در هر کاری خطری هست
و هیچ کاری پاداشی هم چون پاداش عشق در بر نخواهد داشت
پس خود را به عشق بسپار صادقانه و با تمام وجود
و شاد باش که آن چه پیش می آید ، شاید تنها سر چشمه ی حقیقی شادی باشد.
سکوت تنهايــــــــــي ام را تو بشکن :
با زمزمه هـــات ، با ترانه هــــات،
با هيــــــاهوي خنده هـــات ، با آواي کلمــــات ،
با گرماي دستــــات ، با نور ديدگــــانت ، با هياهوي شادي هـــات
بشکــــــن و خورد کن سکوت تنهايـــــــي ام را ...
بگــــــــذار انعکــاس آن چيزي بـــاشد جز تنهايــــــــي ...
بگــــــــذار آن برگشت تو باشــــي ...

صدا مي کنم ترا
وقتي نگاهم در نگاهت مات مي ماند
وقتي سکوتم ، عاشقانه ترين ها را در حصار بي صداييش براي تو مي خواند
صدا مي کنم ترا
وقتي صدايم زارتعاش عشق مي لرزد
و جنون شقايق وحشي مرا سوي تو آرام آرام اين گونه عاشقانه مي کشاند
صدايم را ...
بشنو صدايم را.
در کوچه باغ کودکی تو را دیدم
با نگاهی به وسعت اقیانوس و به ژرفای آن
اکنون احساس تازه ای در من جوانه زده
احساسی به زلالی احساس چشمانت
و من غرق در آبی دیدگانت
ولی شهامتی نیست برای پاسخ
آه ...!
کاش می فهمیدی راز پنهان شده در عمق وجودم را ...

تو آخرین مسافر این ایستگاه بودی
که در پاییزی شاد از راه رسیدی
کوپه ای را اشغال کردی
و در بی نهایت افق ناپدید شدی
و پس از تو راهها محو شدند
ریل های آهنی در هم پیچیدند
و اتاقک رو به ایستگاه
از حجم تنهایی پر شد
اینک،
نه پرنده ای پر می زند
و نه آوازی به گوش می رسد
همه جا سکوت است
سکوت ، سکوت
از بنفشه زار چشم تو من زبهترین بهشت ها گذشته ام
من به بهترین بهارها رسیده ام
ای غم تو همزبان بهترین دقایق حیات من
لحظه های هستی من از تو پر شده است
ای جدایی تو بهترین بهانه ی گریستن
بی تو ، من به اوج حسرتی نگفتنی رسیده ام
ای نوازش تو بهترین امید زیستن
در کنار تو ، من زاوج لذتی نگفتنی گذشته ام
نام تو مرا همیشه مست می کند
بهتر از شراب
بهتر از تمام شعرهای ناب
نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است
من ترا به خلوت خدائی خیال خود
" بهترین بهترین من " خطاب می کنم
" بهترین بهترین من"

جای من کجاست ؟ کدام میکده انتظار مرا می کشد؟ کدام عبادتگاه مرا منتظر است؟ کدام ساحل ساکت مرا خواب می بیند؟ من کجا هستم که نفرتم فضا را آکنده است ... اندوه من از کدام زمزمه آغاز شد که دریچه ها را بستم ... من می ترســم ... کسی بسراغ من نخواهد آمد ، کسی مرا به تماشای باغ نخواهد خواند ، کسی مرا نجات نخواهد داد ... من می دانــم ... می دانــم ترس هست ، تنهایی هست و گریز و بیزاری ... آه ... چگونه چشم باز کردم و دیدم بار سنگین زیستن دارد مرا تحقیر می کنــد و دل من دارد مثل بادکنکی حجم میابــد ... چگونه هیچکس مرا نمی بیند و رهایم کرده اند میان نفرت و بغض و حسرت ... چـگــونــه دوسـت بــدارم ... چـگــونــه دوسـت بــدارم ...

از پنجره پیداست شب سیاه و آسمان غمین
و ستاره ستاره ستاره ...
چه پهنه ی وسیعی ، چه گستره ی عظیمی
چشمان من اگر به وسعت آسمان بود ، خوشبختی را میتوانستم ببینم
شاید که خوشبختی آن پنجره ی کوچک و تاریک است
که هر صبح بسوی فجر باز میگردد
شاید که خوشبختی بغضی است که با اشکهای من از پنجره خواهد ریخت
شاید که خوشبختی آن حس گمشده ی مغشوشی است که مرا وامیدارد پرده ها را بکشم
و دنیا را با آن همه وسعت بفراموشی و یک لحظه تنهایی بفروشم
آه ... چقدر خوشبخت باید بود ، وقتی که سفر در پیش است و مسافر تنهایی را میداند
چقدر خوشبخت باید بود؟

صدای شکستن می آید ...
بگذار بشکند ...
همچنان که دل مرا شکست و سپیدی روزهایم را به شب کشاند ...
همچنان که با لبی خندان تکه های خورد شده ی احساسم
و اشكهاي غلتانم را تماشا کرد ...
من ماندم حیران در آسمان عشق ...
حبس در آغوش غم و غرق پاییز ...
بگذار بشکند ...
همچنان که مرا شکست ...
من صدای شکستن را دوست دارم ...

تو رفته ای به سفر
و خانه بی تو چه تاریک است...
و عطر خنده ی تو در فضا نمی پیچد ...
و قاب آینه از نقش پیکرت خالیست ...
و خواب دست نوازشگر تو می بیند ...
و من در این فکرم ، که خانه بی تو چه تاریک است... !


از ابعاد ساده ی تنهائیم
خانه ای ساختم.
در این خانه
من و قطره های درخشان میلم
که به جانب شوق جاریند
و در بستر دستهایم می گذرند
تا به رودخانه ی ارضای خود رسند
به انتظار میهمانی هستیم.
میهمانی که در آستانه ورود
شمع پر صداقت مهر را
در پنجره ی ایمانم
خاموش نکند.

دلم گرفته است
و پنجره ، خوشبختی سبز درختان کهن را باور میکند
روزها می گذرد و من خودم را از یاد برده ام
بیگمان اگر در آینه بنگرم ، موهای آشفته ام مرا می ترساند
چه روزهایی
چه روزهایی که من در آینه زیسته ام
چه روزهایی که من در آینه خندیده ام
و چه روزهایی که من در آینه گریسته ام
و امروز
آینه ، سفر ، تنهایی ...
چقدر خسته ام
و وهم تنهایی مرا به سوی پنجره می کشاند
این مردمان باشتیاق چه چیز است که اینگونه پرشتاب در گذرند
کدام وسوسه ذهنشان را چنین بخود داشته است
که پنجره را از یاد برده اند
چه روزهایی ... چه روزهایی ...
دلم میخواهد بنشینم و برای روزهایی که رفته است
برای روزهایی که دیگر باز نخواهند گشت
در دستمال ابریشمین پدرم
بیقرار و کودکانه
گریه کنم
دست دست دس............


دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ

صدائی در شب
نيمه شب در دل دهليز خموش
ضربهء پائی افکند طنين
دل من چون دل گلهای بهار
پر شد از شبنم لرزان يقين
گفتم اين اوست که باز آمده است
جستم از جا و در آئينهء گيج
بر خود افکندم با شوق نگاه
آه،لرزيد لبانم از عشق
رفتی و خاطره های تو نشسته تو خیالم
بی تو من اسیر دست ارزوهای محالم
یاد من نبودی اما
من به یاد تو شکستم
غیر تو که دوری از من
دل به هیچ کسی نبستم
هم ترانه یاد من باش
بی بهانه یاد من باش
وقت بیداری مهتاب.....عاشقانه یاد من باش
اگه باشی با نگاهت میشه از حادثه رد شد
میشه تو اتیش عشقت گر گرفتنو بلد شد
اگه دوری ... اگه نیستی
نفس فریاد من باش
تا ابد تا ته دنیا....تو همیشه یاد من باش


می گن: دوسش نداشته باش...!!!!
می گم: مگه میشه آدم تموم وجودش رو نخواد
میگن: دیوونه ای؟
میگم: درسته دیوونم کرده
میگن: خوب ترکش کن
میگم: ترکش کنم زنده نمیمونم
آخه نفسمه
آخه عمرمه
آخه دلمه
آخه دنیامه
آخه آرزومه یه لحظه عمرم با اون باشه و بس
شما بگین میشه ازش دل کند کسی که وجودمه..

۱۰۰۰ مرتبه ۹۰۰ جمله ی عاشقانه را روی۸۰۰ جای مختلف
به۷۰۰ زبان و پیش ۶۰۰ نفر فریاد زدم! ۵۰۰ تای آن رادر۴۰۰ جمله
گنجاندم و به ۳۰۰زبان در۲۰۰برگ ترجمه کردم. ۱۰۰تای آن را۹۰روز...
روزی۸۰ مرتبه برای تو خواندم! ۷۰ تای آن را آموختم وبیش از۶۰تای آنرا
تجربه کردم و ۵۰غروب را از ۴۰سمت به نظاره نشستم. در ماه
۳۰روزه،بیشتر از۲۰روز ۱۰ باراز تو ۹سوال کردم. ۸ سوال من را
۷ مرتبه در۶ روز جواب دادی. با ۵ واسطه ۴ دفعه تو را ۳ جا
دعوت کردم... ۲ ساعت خواهــــش کردم تا یک بار گفتی:
دوستت دارم

آهسته "بی تو" گریستم
کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند
تا بدانی "بی تو" چه می کشم!!!
کاش قاصدک به تو می گفت
این پیغام مرا می رساند که :
امید آرزوهایم "بی تو"
آهسته آهسته در حال فرو ریختن است ......







